By declaring all-out war, Duterte owns accountability for AFP, PNP abuses

26 mins read
Bisaya» | Tagalog»

President Rodrigo Duterte minced no words when he recently declared all-out war against the people. Worse, through his declaration, Duterte has owned and virtually guaranteed the AFP and PNP immunity from accountability for all abuses and crimes against the people as fascist implementors of his all-out war.  Thus, the Duterte government’s claim that its so-called “whole-of-nation approach” and the creation of the NTF (National Task Force To End Local Communist Armed Conflict) are “humanitarian” is a huge lie.

The all-out war declaration means a more brutal, more fascist, more bloody and militaristic control by Duterte and the AFP of the whole government machinery under the banner of “counter-insurgency”. They attempt to deceive the people by claiming that the so-called “whole-of-nation approach” and the establishment of the National Task Force (NTF) to End Local Communist Armed Conflict are “not militarist” and enjoy the support of civilian agencies, various sectors and broad masses of the people, from the national to the barrio levels.

In truth, the “whole-of-nation approach” is merely a smokescreen for the US-Duterte regime’s main objective against the people. It continues to rely mainly on focused and sustained operations by the AFP and PNP, through simultaneous actual combat and Community Service Program or CSP operations, that aim to annihilate the New People’s Army (NPA) and the revolutionary movement.  At the center and focus of the all-out war are brutal and huge military campaigns and operations and widespread fascist suppression by the butcher US-Duterte regime.

It will further intensify militarization in the countrysides and fascist military attacks on barrios and communities. Since the establishment of the NTF on December 2018, ceaseless huge military operations have been launched here in the region, with the deployment of more than a thousand troops for batch upon batch of combat operations. Along with these are numerous CSP operations in hundreds of barrios and the establishment of additional detachments. These operations always bring in their wake murders, fake and forced surrenders, illegal arrests and the filing of trumped-up charges against ordinary civilians.

Through the all-out war, more human rights violations are to be expected, the AFP and PNP are given more license to sow more abuses and atrocities, thus laying the basis for Duterte’s dream of establishing a fascist dictatorship. Heightened suppression of the democratic and patriotic movement of the people is ascertained.

To put in place its implementation, the NTF was established effective Duterte’s Executive Order No. 70. Last August 6 and 27, 2019, the first and second meetings of the Caraga RTF-ELCAC ((Regional Task Force in Ending Local Communist Armed Conflict) was held here in the region. The RTF-ELCAC is the regional arm of the NTF. It is directly headed by Duterte through his appointment of representatives from his civil-military cabinet, composed mainly of retired officials of the AFP and PNP, as RTF chiefs.

Last September 12, the NTF launched the first ever RTF-ELCAC Barangay Summit in the country in Agusan del Norte, Butuan City. Out of 1,311 barangays in the Caraga region, only 80 or 6% of the total number of barangays participated in the event. This number is not even half of the 252 barangays in Butuan City and Agusan del Norte alone. Where then are the barangays that declared the NPA “persona non grata” that the AFP has bragged on and on about?

Through the RTF-ELCAC, the military will be given more power over the LGUs in the region. The Peace and Order Councils will be used as main instruments for Duterte’s all-out war against the people, under which local representatives of the DILG, OPPAP, NCIP, DSWD, DepEd, DPWH and other government agencies will be utilized for repressive and deceptive schemes such as fake and forced surrenders, ECLIP, intervention in and forcible closure of schools, “persona non grata”, among others. When, actually, old programs and projects of these agencies are now merely being rehashed to make it appear that the NTF/RTF-ELCAC is addressing the problems of the people.

Meanwhile, majority of so-called socio-civic programs and the building of “farm-to-market roads” are mere token projects and more often than not left unfinished.  Or if completed, do not directly serve the interests of the people. Through these projects, the government earns profits from corruption and foreign loans, while providing a semblance of “economic progress” by way of showcasing infrastracture-building for “rural development”.

The building of OPAPP-PAMANA “farm-to-market roads” is an age-old scheme of the government and the AFP to enable entry in target areas for their military operations and new detachments. The “farm-to-market roads”, for instance, from Brgy. Puting Bato, Cabadbaran City and Brgy. Bangayan, Kitcharao in Agusan del Norte were built at the same time as AFP combat operations against the NPA. It had long been exposed that these projects are mere tactics by the military to pave the way for sustained psywar, intel and combat operations, attacks on mass organizations and other fascist suppression and abuses in the barrios.

Instead of wasting billions of government funds on its all-out war campaign, the US-Duterte regime should instead re-channel these funds to address urgent problems of the people, such as the record-low plunge of farmgate prices of palay and coconut and the ever-increasing prices of basic products, especially the unabated rice price hikes.

The sole aim of Duterte’s all-out-war, “whole-of-nation approach” and NTF/RTF-ELCAC is to gloss over societal realities of continuing feudalism and backward agriculture, lack of basic national industries and the government’s subservience to foreign interests and investments, the basic causes of the country’s chronic economic crisis. Their claim that the armed revolution is the reason why the country remains under-developed is one big lie.

The US-Duterte regime is delusional in boasting that it can annihilate the NPA and the revolutionary movement in Caraga and the whole country. Duterte is no different from past presidents. He continues to deny how deeply-rooted the revolutionary movement is to the masses in the region and the country, as well as the ever-worsening crisis of Philippine society as the root cause of the armed conflict.

Amidst an aggravated economic crisis, worsening poverty and fascist repression of the US-Duterte regime, conditions are more ripe than ever to broaden and strengthen the people’s revolutionary struggle. ###

Ka Maria Malaya




Gikan mismo sa baba ni Presidente Rodrigo Duterte nga wala kini laing tinguha kun dili ang maglunsad og all-out war batok sa katawhan.  Mas grabe pa, sa iyang deklarasyong “all-out war”, gipadayag niya nga angkonon niya ang mga pagpanglapas sa tawhanong katungod ug mahimong walay-tulubagon sa balaod ang AFP ug PNP isip mga pasistang tigpatuman sa todo-gera.  Busa, dakung bakak ang gipagawas sa gobyerno nga “makitawhanon” ang giingong “whole-of-nation approach” ug pagtukod sa NTF (National Task Force To End Local Communist Armed Conflict).

Ang all-out war nagkahulugan sa mas bangis, mas maduguon ug militaristang pagkontrol ni Duterte ug sa AFP sa tibuok makinarya sa gobyerno sa ngalan sa “kontra-insurhensiya”.  Malinglahon ang gipagawas nga dili militarista ug hawid niini ang suporta sa mga sibilyang ahensya, lain-laing sektor ug halapad nga han-ay sa katawhan, gikan sa nasudnong ang-ang hangtud sa mga kabaryohan, pinaagi sa “whole-of-nation approach” ug pagtukod sa NTF.  Walay kalahian kini sa kanhing all-out war batok sa katawhan sa mga nangaging rehimen.   

Sa pagkatinuod, ang “whole-of-nation approach” pangtabon lang sa mga nag-unang militaristang lakang sa rehimeng US-Duterte batok sa katawhan.  Nagpabiling nag-unang nagsalig kini sa mga pokus ug sustinidong mga operisyon sa AFP ug PNP, sa dagway sa mga nagdungan-dungan nga aktwal nga operisyong kombat ug sa mga Community Service Program o CSP, nga naglaraw nga dugmukon ang Bagong Hukbong Bayan (BHB) ug ang rebolusyonaryong kalihukan.  Ang anaa sa sentro ug pokus sa all-out war mao ang mga brutal ug dinagkong mga kampanya ug operisyong militar ug kaylap nga pasistang pagpanumpo sa berdugong rehimeng US-Duterte.

Labaw pa niining paigtingon ang militarisasyon sa kabanikanhan ug mga pasistang pagpangatakeng militar sa mga baryo ug komunidad. Sukad sa pagtukod sa NTF niadtong Disyembre 2018, walay hunong ang mga dinagkong operisyong militar dinhi sa rehiyon, kun diin gideploy ang dul-an libo ka mga tropa sa pila ka hugna sa ilang mga operisyong kombat.  Kadungan niini ang dinaghang mga operisyong CSP sa gatusan ka mga baryo ug pagpangtukod sa dugang mga detatsment. Lakip usab niini ang pagpangpatay, peke-pugos-nga-pagpasurender, iligal nga pagpangdakop ug pagpasaka og tinumotumong mga kaso batok sa mga yanong sibilyan.

Pinaagi sa all-out war, labaw pang mosamot ang pagpangyatak sa mga tawhanong katungod, mahatagan-og-lisensya ang AFP ug PNP nga magsabwag og mas daghan pang pagpangabuso ug pagpanglapas, ug palapdon pa ang basehan alang sa paninguha ni Duterte nga motukod og usa ka pasistang diktadura.  Sigurado nga mas mograbe pa ang pagpitol sa demokratiko ug makinasudnong kalihukan sa katawhan.

Aron plastado nga mapatuman ang all-out war gitukod ang NTF subay sa Executive Order No. 70 ni Presidente Rodrigo Duterte.  Kaniadtong Agosto 6 ug 27, 2019, magkasunod nga gipahigayon ang mga pasiunang panagtigom sa Caraga RTF-ELCAC (Regional Task Force in Ending Local Communist Armed Conflict).  Ang RTF-ELCAC ang pangrehiyong gaway sa NTF.  Direkta kining gidumala ni Duterte pinaagi sa pagbutang sa iyang mga suluguon sa kabinete nga kadaghanan retiradong mga opisyal sa militar ug pulis isip pangulo sa mga RTF.  

Niadtong Septembre 12, gilunsad sa NTF ang pinakaunang RTF-ELCAC nga Barangay Summit nga gipahigayon sa Agusan del Norte, Butuan City.  Sa 1,311 ka mga barangay sa rehiyon sa Caraga, 80 lang o 6% sa tibuok barangay sa rehiyon ang nitambong nga mga barangay.  Bisan sa 252 ka barangay sa Butuan City ug Agusan del Norte, wala ra kini makatunga.  Asa na karon ang gipasiatab nga mga barangay nga gipadeklara og “persona non grata” ang BHB?  

Pinaagi sa RTF-ELCAC, samot nga mahatagan og sobrang gahum ang militar sa mga LGU sa rehiyon.  Gamiton isip nag-unang instrumento sa all-out war nga kontra-katawhan ang mga Peace and Order Council nga gilangkoban sa mga representante sa mga lokal nga yunit sa gobyerno ubos sa DILG, AFP, PNP, OPPAP, NCIP, DSWD, DepEd, DPWH ug uban pang mga ahensya alang sa mapanumpuon nga mga pakana sama sa peke-pugos-pagpasurender, ECLIP, pagpanghilabot ug pagpasira sa mga eskwelahan, pagdeklara sa “persona non grata” ug uban pa.  Sa pagkatinuod, ang daan nang nakaprograma nga proyekto sa maong mga ahensya igo lang gipakete aron nga ipakita nga ang NTF/RTF-ELCAC magsolbad kuno sa mga suliran sa katawhan.

Apan, kadaghanan sa mga pekeng proyektong pangkatilingbanon ug ang paghimo sa mga giingong “farm-to-market road” kutob lang sa papel ug kasagaran dili makompleto. O kun makumpleto man, wala kini direktang magsilbi sa interes sa mayorya sa katawhan.  Pinaagi sa maong mga proyekto, nakahakup og kita ang gobyerno gikan sa mga langyaw’ng pautang ug ginapagawas nga “nagalambo” ang ekonomiya sa nasud tungod kay naay gitagana ug nagatuyok ang pondo sa katawhan pinaagi sa mga imprastraktura nga alang kuno sa “kalamboan.”  

Dugay nang iskema usab sa gobyerno ang mga “farm-to-market road” sa OPPAP-PAMANA aron makasulod sa mga gitarget nilang mga erya alang sa mga operisyong militar ug makapabarog og bag-ong mga detatsment.  Pananglitan, ang mga “farm-to-market road” sa may Brgy. Puting Bato, Cabadbaran City ug Brgy. Bangayan, Kitcharao, Agusan del Norte gihimo kadungan sa mga operisyon sa AFP batok sa BHB.  Dugay nang nabutyag nga pakana lang kini sa AFP nga, sa tinuod, nagsilbi alang sa mga operisyong saywar, paniktik ug pangkombat, pagguba ug pagpangatake batok sa mga organisasyong masa, ug lain-lain pang pasistang pagpanumpo ug pagpangabuso diha sa mga baryo.

Imbes nga usik-usikan ang binilyong pondo sa gobyerno diha sa kampanyang all-out war, mas igahin unta kini sa hinanaling  pagsolbad sa problema sa kaubos sa presyo sa humay ug lubi ug padayong pagsaka sa presyo sa mga batakang palaliton, ilabina ang wala-mokunhod nga presyo sa bugas.  

Buot lang tabunan sa all-out war, “whole-of-nation approach” ug NTF/RTF-ELCAC ang pagpabilin sa pyudalismo ug pagka-atrasado sa agrikultura, ang kawalay independyenteng nasudnong industriya ug ang pagpaka-itoy ngadto sa langyawng interes  nga mao ang mga hinungdan kun nganong nagpabilin ang krisis sa katilingbang Pilipino.  Dakung bakak ang ilang gipasiatab nga ang armadong rebolusyon ang hinungdan sa kawalay-kalamboan. 

Busa, nagdamgo lang ang rehimeng US-Duterte sa pagpasiatab nga mahimo niining bungkagon ang BHB ug rebolusyonaryong kalihukan sa Caraga ug tibuok nasud.  Walay kalahian si Duterte sa mga nangaging presidente. Gibalewala ni Duterte nga lalom nga nakagamot sa masa ang rebolusyonaryong kalihukan sa rehiyon ug tibuok nasud, ingonman ang nagapadayong paggrabe sa katilingbanong krisis nga maoy gamot sa armadong panagbangi.

Atobangan sa grabeng ekonomikanhong krisis ug mas nagkaigting nga pagpahimulos ug pagpangdaugdaug sa pasistang rehimeng US-Duterte mas paborable ang kahimtang aron palapdon ug palig-onon ang rebolusyonaryong pagsukol sa katawhan.### 




Galing mismo sa bibig ni Pangulong Rodrigo Duterte na wala itong ibang tunguhin kundi maglunsad ng “all-out war” kontra-mamamayan.  Mas masahol pa, sa deklarasyon niyang “all-out war”, ginagarantisa ni Duterte ang kawalang-pananagutan ng AFP at PNP sa mga pang-aabuso at krimen nito bilang mga pasistang tagapagpatupad ng todo-gera. Kaya naman malaking kasinungalingan ang pinalalabas ng gobyerno na “makatao” ang tinaguriang “whole-of-nation approach” at ang pagtatayo ng NTF (National Task Force to End Local Communist Armed Conflict).

Ang all-out war ay nangangahulugan lamang ng isang mas mabangis, mas mapanghasik at mas madugo at militaristang pagkontrol ni Duterte at ng AFP sa buong makinarya ng gobyerno sa ngalan ng “kontra-insurhensya”. Mapanlinang ang pinalalabas na hindi militarista at may malawak na suporta mula sa mga sibilyang ahensya, iba’t ibang sektor at malawak na hanay ng mamamayan, mula sa pambansang antas hanggang sa mga kabaryohan, sa pamamagitan ng “whole-of-nation approach” at pagtatayo ng NTF. Walang pinagkaiba ito sa mga nakaraang all-out war laban sa mamamayan ng mga nagdaang rehimen.

Ang totoo, panakip-butas lang ang “whole-of-nation approach” sa mga pangunahing militaristang layunin ng rehimeng US-Duterte laban sa mamamayan. Nananatiling pangunahing nakasalalay ito sa mga nakapokus at sustinidong operasyon ng AFP at PNP, sa porma ng mga salimbayang aktwal na operasyong kombat at mga Community Service Program o CSP, na naglalayong wasakin ang Bagong Hukbong Bayan (BHB) at ang rebolusyonaryong kilusan. Ang nasa sentro at pokus ng all-out war ay mga brutal na malalakihang kampanya at operasyong militar at malawakang pasistang panunupil ng berdugong rehimeng US-Duterte.

Ibayo nitong patitindihin ang militarisasyon sa kanayunan at mga pasistang atakeng militar sa mga baryo at komunidad. Mula noong itatag ang NTF noong Disyembre 2018, walang-tigil ang malalaking operasyong militar dito sa rehiyon, kung saan nagdeploy ng mahigit isang libong mga tropa sa ilang serye ng mga operasyong kombat.  Alinsunod dito ang maramihang mga operasyong CSP sa ilang daang baryo at pagtatayo ng mga karagdagang detatsment. Kasabay ito ng mga pagpatay, peke at pwersahang pagpapasurender, iligal na pang-aaresto at pagsasampa ng mga gawa-gawang kaso laban sa mga ordinaryong sibilyan.

Sa pamamagitan ng all-out war, lalong mabibigyang-puwang ang pagsikil sa mga karapatang-tao, bibigyang-lisensya ang AFP at PNP na maghasik ng mas maraming pang-aabuso at paglabag sa mga ito, at palalawigin ang mga batayan para sa hangarin ni Duterte na magtayo ng isang pasistang diktadura. Tiyak na higit pang titindi ang panunupil sa demokratiko at makabayang kilusan ng mamamayan.

Upang plastadong mapatupad ang all-out war, itinatag ang NTF sa bisa ng Executive Order No. 70 ni Duterte. Noong Agosto 6 at 27, 2019, magkasunod na isinagawa ang mga inisyal na pagpupulong ng Caraga RTF-ELCAC (Regional Task Force in Ending Local Communist Armed Conflict) dito sa rehiyon. Ang mga RTF-ELCAC ang pangrehiyong galamay ng NTF. Direkta itong pinangangasiwaan ni Duterte sa pamamagitan ng pagtalaga sa mga kinatawan ng kanyang gabineteng kalakhang binubuo ng mga retiradong heneral at opisyal ng AFP at PNP bilang mga hepe ng mga RTF.

Nitong Setyembre 12, inilunsad ng NTF ang kauna-unahang RTF-ELCAC Barangay Summit sa bansa sa Agusan del Norte, Butuan City. Sa 1,311 barangay sa rehiyon ng Caraga, 80 lang o 6% ng kabuuang bilang ng barangay sa rehiyon ang dumalo. Kahit sa 252 barangay sa Butuan City at Agusan del Norte, wala pa ito sa kalahati. Nasaan na ngayon ang pinagmamayabang na mga barangay na pinadeklarang “persona non grata” ang BHB?

Sa pamamagitan ng RTF-ELCAC, lalong mabibigyan ng labis na kapangyarihan ang militar sa mga LGU sa rehiyon. Gagamiting pangunahing instrumento sa all-out war kontra-mamamayan ang mga Peace and Order Council na kinapalolooban ng mga kinatawan ng mga lokal na yunit ng gobyerno sa ilalim ng DILG, OPPAP, NCIP, DSWD, DepEd, DPWH at iba pang ahensya para sa mga mapanupil na pakanang tulad ng peke-pwersahang pagpapasurender, ECLIP, panghihimasok at pagpapasara sa mga eskwelahan, pagdeklarang “persona non grata” at iba pa. Sa katunayan, ang mga dati nang nakaprogramang proyekto ng mga naturang ahensya ay ipinapakete lamang para palabasing NTF-RTF-ELCAC ang sasagot diumano sa mga suliranin ng mamamayan.

Samanatala, karamihan naman sa mga balat-kayong proyektong pangkawanggawa at paglikha ng mga tinaguriang “farm-to-market roads” ay pawang mga nasa listahan lang at kadalasa’y hindi natatapos. O kung makumpleto man, hindi direktang nagsisilbi ang mga ito sa interes ng mamamayan. Sa pamamagitan ng mga naturang proyekto, nakalilikom ng kita ang gobyerno mula sa mga dayuhang pautang at pinalalabas na “umuunlad” ang ekonomiya ng bansa dahil naglalaan at umiikot ang pondo ng bayan sa mga imprastrakturang diumano’y “pangkaunlaran”. 

Malaon nang iskema ng gobyerno ang mga “farm-to-market road” ng OPPAP-PAMANA para makapasok sa mga target nilang erya para sa mga operasyong militar at makapagtayo ng mga bagong detatsment. Ang mga “farm-to-market road”, halimbawa, mula sa Brgy. Puting Bato, Cabadbaran City at Brgy. Bangayan, Kitcharao sa Agusan del Norte ay pawang itinayo kasabay ng mga operasyon ng AFP laban sa BHB.  Malaon nang nabutyag na ang mga ito ay palamuti lamang ng militar na nagsisilbi para sa mga sustinidong operasyong psywar, paniktik at pangkombat, pagwasak at pag-atake sa mga organisasyong masa, at iba’t ibang pasistang paniniil at pang-aabuso sa mga baryo.

Sa halip na maglustay ng bilyon-bilyong pondo ng gobyerno sa palay at niyog at ang patuloy na pagtaas ng presyo ng mga batayang bilihin, laluna ang presyo ng bigas.

Layuning pagtakpan ng all-out war, “whole-of-nation approach” at NTF/RTF-ELCAC ang pagpapatuloy ng pyudalismo at pagkaatrasado ng agrikultura, kawalan ng nagsasariling pambansang industriya at pangangayupapa sa dayuhang interes at pamumuhunan na siyang mga dahilan kung bakit nananatili ang panlipunang krisis. Malaking kasinungalingan ang pinalalabas nilang ang armadong rebolusyon ang dahilan kung bakit walang kaunlaran.

Kaya naman ilusyonado lang ang rehimeng US-Duterte sa pangangalandakan nitong kaya nitong wasakin ang BHB at rebolusyonaryong kilusan sa Caraga at sa buong bansa. Walang pinagkaiba sa Duterte sa mga nakaraang presidente. Labis na minemenos ni Duterte ang lalim ng ugat sa masa ng rebolusyonaryong kilusan sa rehiyon at buong bansa, gayundin ang patuloy na pagsahol ng panlipunang krisis na siyang ugat ng armadong tunggalian.

Sa gitna ng matinding krisis pang-ekonomiya at mas masahol na pambubusabos at panunupil ng pasistang rehimeng US-Duterte, lalong hinog ang sitwasyon upang palawakin at palakasin ang rebolusyonaryong paglaban ng mamamayan. ###

Latest from Articles